بادکنکِ آبیِ آرزو.

اوضاع و احوال این روزها اینکه شب ها خواب های آشفته ای می بینم از رها کردنِ رویاهام... تو هر خواب مغموم و مضطرب دنبالِ راه چارهام که رویاهامو برگردونم. که انتخابا و تصمیمامو عوض کنم...

خواب ها ادامه ی جهان واقعیت اند.

ماوی؟ بالاخره میخوای چیکار کنی؟ بچسبی به زندگی آرومِ عادی یا نخ بادکنک آرزوهای دور و قدیمو که هیچ وقت از سرت نیفتادن بگیری؟ بالاخره میخوای روحِ چموش تشنه ی قصه و ماجراتو رام کنی یا نه؟ بالاخره نعمتِ جوانی رو میخوای وقف چه راهی کنی؟

آخ از این دلبستگی ها و وابستگی ها...