آدمی در سقوط کلمات سقوط می کند
شتاب مکن
که ابر بر خانه ات ببارد
و عشق
در تکه ای نان گم شود
هرگز نتوان
آدمی را به خانه آورد
آدمی در سقوط کلمات
سقوط می کند
و هنگامی که از زمین برخیزد
کلمات نارس را
به عابران تعارف می کند
آدمی را توانایی
عشق نیست
در عشق می شکند و می میرد!
نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم تیر ۱۳۹۶ساعت 4:43 توسط مَن| |
برچسب:
نویسنده: هلیا محمدی
تاريخ: يکشنبه
22 مرداد
1396 ساعت: 7:05